Historia pisma

Pierwszy rocznik Przeglądu Archeologicznego został wydany w 1919 roku w Poznaniu, jako organ Komisji Archeologicznej Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Założycielem i jednocześnie redaktorem tego periodyka był prof. dr J. Kostrzewski. Kolejne woluminy, ukazujące się w latach 1920 – 1924, były wydawane wspólnie przez Komisję Archeologiczną i założone w 1920 roku Polskie Towarzystwo Prehistoryczne. Od 1925 roku periodyk stał się wyłącznie organem Polskiego Towarzystwa Prehistorycznego. Rok 1933 przyniósł kolejne zmiany, czasopismo stało się organem Polskiego Towarzystwa Prehistorycznego i Instytutu Prehistorycznego Uniwersytetu Poznańskiego. Ta wspólna działalność redakcyjna została przerwana w 1939 w wyniku wybuchu II wojny światowej. W trakcie działań wojennych zniszczeniu uległy wszystkie klisze cynkotypowe. Łącznie w okresie międzywojennym zredagowano 21 roczników czasopisma, tworzących VI tomów, z których trzy zostały poświęcone czołowym badaczom: profesorowi Luborowi Niederlemu (tom III, 1925 –1927), profesorowi Zygmuntowi Zakrzewskiemu (tom V, 1933 – 1936 z 1) i twórcy systemu trzech epok, Christianowi Jürgensenowi Thomsenowi (tom V, 1933 – 1936 z 2 – 3).

Po II wojnie światowej tomem VII, wydanym wspólnie przez Polskie Towarzystwo Prehistoryczne i Instytut Badań Starożytności Słowiańskich przy Uniwersytecie Poznańskim, wznowiono publikację Przeglądu Archeologicznego. Od 1948 czasopismo było organem Polskiego Towarzystwa Prehistorycznego, przemianowanego w 1953 roku na Polskie Towarzystwo Archeologiczne. W 1973 roku stało się czasopismem Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN, z Redakcją przy ówczesnym Zakładzie Archeologii Nadodrza we Wrocławiu, obecnie (od 1992) Instytutcie Archeologii i Etnologii PAN Oddział we Wrocławiu. Po śmierci prof. dr J. Kostrzewskiego redaktorem czasopisma został prof. dr hab. T. Wiślański (tomy od 21 do 38) a następnie w 1992 roku prof. dr hab. B. Gediga (od 39 tomu).

Na łamach wychodzącego od ponad 80–ciu lat Przeglądu Archeologicznego swoje prace opublikowało kilka pokoleń polskich i zagranicznych archeologów, znacznie przyczyniając się do rozwoju archeologii Polski i Europy środkowej. Tematyka prac drukowanych na kartach periodyka obejmowała zagadnienia dotyczące metodologii oraz problematyki wszystkich epok od paleolitu po średniowiecze, na obszarze Europy, Ameryki i Bliskiego Wschodu.
ed

menu

Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk
indeks tekstów
Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk
Ośrodek Badań nad Kulturą Późnego Antyku
i Wczesnego Średniowiecza